{"id":2559,"date":"2025-04-19T10:03:58","date_gmt":"2025-04-19T10:03:58","guid":{"rendered":"https:\/\/katrien.morent.be\/?p=2559"},"modified":"2025-07-27T08:47:17","modified_gmt":"2025-07-27T08:47:17","slug":"driedaagse-solo-wandelweekend-de-ardennen-in-je-eentje-ervaren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/katrien.morent.be\/index.php\/2025\/04\/19\/driedaagse-solo-wandelweekend-de-ardennen-in-je-eentje-ervaren\/","title":{"rendered":"Driedaags solo-wandelweekend: De Ardennen in je eentje ervaren"},"content":{"rendered":"\n

Duur:<\/strong> 3 dagen \/ 2 nachten
Niveau:<\/strong> Gemiddeld \u2013 heuvelachtig terrein, +\/- 17 km wandelen per dag
Locatie:<\/strong> Namur-Yvoir<\/p>\n\n\n\n

Als voorbereiding op een Thru-hike op Madeira had ik mezelf een trainingsweekend cadeau gedaan. Even alleen op pad, kilometers maken met de rugzak op de schouders, hoofd leeg. De bestemming: de streek rond Yvoir in de Ardennen, niet te ver maar w\u00e9l heuvelachtig genoeg om de benen te laten werken.<\/p>\n\n\n\n

Enkele maanden geleden had ik twee accommodaties geboekt via Booking.com: een charmante kamer voor mezelf en een huis met twee slaapkamers voor het geval er iemand mee wou. Alleen wandelen betekent niet altijd alleen zijn: mijn vriendin en haar dochtertje, ook mijn metekind, beslisten mee te komen. Niet om te wandelen, maar om me \u2019s avonds op te vangen met gezelschap, warmte en lekkers. Dus zegde ik de solokamer op, en hield het huisje in Anh\u00e9e aan.<\/p>\n\n\n\n

Dag 1: luswandeling van 17,8km rond Mozet<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Via de \u201cSurprise me\u201d-functie van de Wandelknooppunt-app koos ik een wandeling van 17,8 kilometer, ten zuidoosten van Namen. Ik parkeerde mijn wagen vlak bij de Chapelle de Mont-Sainte-Marie in Mozet \u2013 een 11e-eeuws kapelletje, in een dorp dat niet toevallig op de lijst van mooiste dorpen in Walloni\u00eb prijkt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

De route begon dalend \u2013 logisch, want ik stond op een heuveltop. Wat volgde was een afwisselend en verrassend parcours van veldwegen langs groene en gele weides, mooie bospaden en stille valleien. Totaal: 460 meter stijgen en 480 meter dalen. Een stevige, maar haalbare tocht.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Ik at mijn \u2018paashazen\u2019-proviant net over halfweg \u2013 want mijn vriendin zegt altijd: je luncht pas als je halverwege bent<\/em>. Het was al half twee, perfecte timing.<\/p>\n\n\n\n

Kort bij het einde was ik onder de indruk van een imposante boomhut. Geen kinderbouwsel, maar een luxueuze versie uit het aanbod van \u201cLa Bulle du Ruisseau<\/a>\u201d. Lijkt me zalig om daar te overnachten.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Na vier uur stappen kwam ik terug aan de kapel. De benen waren moe, maar het hoofd \u2013 heerlijk leeg. Ik reed nog een klein halfuurtje verder naar het huis in Anh\u00e9e<\/a>. De buurvrouw \u2013 \u201cLa Maman\u201d van de eigenares \u2013 stond me op te wachten. Ze woonde ernaast en ontving me hartelijk. Mijn Frans is een beetje roestig, maar ik geraak er wel. Het huis was kraaknet, warm en klassevol ingericht. Op het terras dronk ik een kop thee, wachtend op mijn gezelschap.<\/p>\n\n\n\n

Een uurtje later arriveerden ze.<\/p>\n\n\n\n

Wandelgegevens<\/strong><\/p>\n\n\n\n